Liturgie
Welkom en introductie
Votum en groet
Samenzang: Ps. 145: 1, 4 (LvdG)
Gebed
Samenzang: Opw. 475
Koor
Bijbellezing: Psalm 131 (NBV)
Samenzang: Opw. 462
Overdenking
Samenzang: Gez. 383 (LvdG)
Voorbeden
Koor
Zegen
Samenzang: Opw. 602

Gebed
Trouwe en barmhartige God. ‘Groot is Uw goedheid tot in eeuwigheid’, mochten we net met elkaar zingen. Heer, wij willen U danken voor zoveel zegeningen die we iedere dag weer uit Uw hand mogen ontvangen. Dank U wel dat we deze middag Uw woord weer mogen openen en we vragen U of Uw heilige Geest onze harten wilt openen voor dit Woord. Inspireer ons door ons zingen, door ons bidden en door het luisteren naar uw woord.
We bidden U of U wilt wegnemen datgene wat tussen ons en U instaat. Vergeef ons Heer, wanneer wij hebben gezondigd tegenover U, tegenover onze naasten en tegenover Uw schepping. Kom ook vandaag ons weer tegemoet met uw nooit aflatende genade en doe ons herleven door Uw Geest.
Liefdevolle God, wij mogen kunnen dit niet vragen uit eigen verdienste, maar vragen dit om Jezus wil. Wij loven en prijzen Uw naam. Ja, willen Uw naam verhogen! Amen.

Preek
Een tijdje geleden gingen wij een keer met de hele familie wandelen in natuurgebied ‘De Hamert’ iets ten noorden van Venlo. Mijn broer en zijn vrouw hadden namelijk in die buurt een bungalow gehuurd en hadden de rest van de familie uitgenodigd om een dagje langs te komen. Het gebied waar zij zaten staat bekend om het prachtige natuurschoon en de vele dieren die je daar kunt aantreffen. Dus bepakt met wandelschoenen, fotocamera, drinken en het nodige snoepgoed voor de kinderen vertrokken wij met de hele familie naar het natuurgebied om daar volgens de uitgezette rode paaltjes een wandeling te maken. De informatieborden aan het begin van de route gaven aan dat wie van variatie hield aan zijn trekken zou komen op de Hamertroute: diverse dieren, heuvels, bos, heide, akkertjes en een snelstromend watertje. Vol verwachting gingen we op weg. Onderweg hadden we goede gesprekken, we hadden lol met de kinderen, snoepten er flink op los, maakten foto’s van elkaar en genoten van elkaars aanwezigheid. Maar door de gezelligheid heen vergaten we eigenlijk om de serene stilte en de pracht van het gebied tot ons door te laten dringen en zo kwam het waarschijnlijk ook dat we nauwelijks dieren hebben gezien. Die hielden zich waarschijnlijk gedeisd door ons gekakel.

Zou deze situatie af en toe ook niet herkenbaar zijn voor ons geloofsleven? Zou God zich af en toe ook gedeisd houden door ons gekakel en onze bezigheden? We houden van God en willen Zijn wegen ook graag bewandelen, maar wat komt daar nu werkelijk van terecht? Met welke intentie geloof je? Met welke intentie bezoek je de eredienst? Hebben we het nog wel over een eredienst of is het een dienst ter ere van onszelf? We nemen de agenda mee… we hebben mooie woorden voor elkaar, sterke koffie en sterke verhalen… Maar kun je er nog tot rust komen en kun je nog een werkelijke ontmoeting met God hebben?

In zowel ons eigen leven als ons geloofsleven kunnen we het soms zo druk hebben met van alles en nog wat. Ook in de kerk hoor je soms roepen: ‘We moeten zoveel tegenwoordig’. En in die chaos kunnen we soms vergeten om te genieten van het goede wat God ons heeft gegeven. Zeker in een vakantietijd zoals nu. Want wees eerlijk, zo gaat het toch vaak? We hebben vaak zorgen voor morgen en vergeten daarom te kijken en te genieten van de zegeningen van vandaag.

Als we een echte ontmoeting met God willen hebben, dan moeten we het anders doen. Dan zullen we meer moeten ont-moeten om zo de tijd en rust te vinden om te kunnen zitten aan de voeten van de Heer.

De bedevaartspsalm van David moet ons daarom herkenning geven.
Ben je het zat om maar te moeten jagen en jachten? Wil je deze manier van leven veranderen? Dan vraagt dat om een radicale omkeer, een beslissing. En David doet dat! David maakt een beslissing om het anders te doen. Radicaal! Je ziet dan ook dat vers 2 een groot contrast is met vers 1. ‘HEER, niet trots is mijn hart, niet hoogmoedig mijn blik, ik zoek niet wat te groot is voor mij en te hoog gegrepen. Nee, ik ben stil geworden, ik heb mijn ziel tot rust gebracht. Als een kind op de arm van zijn moeder, als een kind is mijn ziel in mij.’ Hoort u het verschil?
David heeft ervaren dat hoogmoedige blikken en grootse toekomstplannen geen winst brengen. Kennelijk is hij kapot van het jagen en jachten en het maar moeten voldoen aan de eisen die zijn omgeving stelt. Hij gaat op zoek naar de ontmoeting bij God en vindt daar de voldoening en de rust die hij nodig heeft. Bij God kan hij worden als een kind op de arm van zijn moeder, vol overgave kan hij als een kind gevoed worden met datgene wat hij nodig heeft.

En deze bijzondere ont-moeting wil God ook aan ons geven. Maar nu hoor ik u denken: ‘Waarom moet ik het bij God zoeken? Er zijn toch zoveel plekken waar je kan relaxen, waar je kunt ont-moeten. Als je het even zat bent dan piep je er toch even tussenuit. We gaan gewoon een weekendje weg, of we organiseren een retraite, tegenwoordig heel populair: de balans zoeken in je leven. En toch blijf ik herhalen dat ware rust en vrede alleen bij God te vinden is. Want deze psalm spreekt niet over een momentopname of eenmalige vlucht voor de stress. Het spreekt over een levenshouding! En deze levenshouding die moet er juist voor zorgen dat stress, trots en ijdelheid juist geen onderdeel meer zijn van je leven.
De psalm laat zien dat de mens er goed aan doet zijn eigen maat te weten. En het klinkt misschien bevoogdend voor zelfstandige westerse mensen die leven in een maatschappij waar ‘no limit’ het credo is. Alles wat ook maar enige grenzen biedt, wordt vaak gekoppeld aan spruitjeslucht en controledrang. ‘Als ik God nodig heb, dan roep ik wel!’ roepen mensen snel.
Maar laten we toch een voorbeeld nemen aan zo’n drukke man als David, koning van Israel. Ook hij had de mogelijkheid om als koning zorgeloos te genieten van het leven en alles wat dat te bieden had. Maar David kiest er toch voor om zijn ziel te laten spenen bij God, als een klein kind… Voor hem geldt dat God niet als een dictator vertelt wat hij wel of niet mag. Nee, voor David geldt dat God hem juist vertelt wat hij allemaal niet hoeft te zijn of te doen. Hij hoeft niet trots te zijn op prestaties. Hij hoeft niet te voldoen aan hoge eisen. Hij hoeft niet te grijpen naar het onmogelijke.
- Juist dat geeft hem rust in de wirwar van het leven…
- Juist dat geeft stilte in de zee van stemmen die maar vragen en eisen..
- Juist dat geeft voeding... en ook voldoening. Het stilt de honger naar meer.
Deze woorden van David mogen spreken van een getuigenis, zeker voor mensen die leven in een schijnbaar grenzeloze welvaartmaatschappij zoals wij die kennen. Het beeld van een gespeend kind vraagt om bewondering, maar ook om herhaling. Want wie eens van de moedermelk heeft gedronken wil meer! Want geeft een moeder iets anders dan het goede aan haar kind?

Het vraagt wel om een moeilijke stap. Het vraagt om overgave, terwijl je gewend bent alles zelf te regelen. Het vraagt om jezelf op te geven, terwijl je gewend bent om jezelf op nummer 1 te zetten. Het vraagt om los te laten, terwijl je gewend bent om te pakken wat je pakken kunt.
Maar David kan het ons aanbevelen in vers 3: ‘Israël, hoop op de HEER, van nu tot in eeuwigheid.’ Hij heeft het ervaren en beveelt deze rust bij ons aan. Het is hem goed bevallen. Het smaakt hem naar meer.

De vraag vanmiddag aan u is: Wat doe jij met die aanbeveling? Durf jij radicaal te zijn? Durf jij keuzes te maken en prioriteiten te stellen door tegen de stroom in te roeien. Durf jij bij God op adem te komen wanneer de wereld om je heen maar doorraast…?
Wanneer laat jij al je regelwerk eens liggen en kom je tot God? En ik praat echt niet alleen tegen hen die nog niet geloven, maar zeker ook tegen hen die soms drukker zijn met het werk van de Heer, dan met de Heer van het werk. Bij God is het pas echt op adem komen en is het pas echt ont-moeten.
En misschien kijk je naar je eigen levensstijl en denk je dat het niet mogelijk is. Maar bij God is niets onmogelijk. Hij wil je de schoonheid en de goede kant van je leven laten zien. Jouw leven kan nooit buiten het bereik van Gods goedertierenheid en macht liggen. Maakt het je al onrustig? Onrustig is ons hart, tot het rust vindt in u, o God.

In de naam van de Vader, en de Zoon en de Heilige Geest.
AMEN 


Gebed
Liefdevolle vader in de hemel. Wij danken u voor uw grenzeloze liefde en trouw. Dank u wel dat u het rustpunt van ons drukke leven wilt zijn waar we op adem mogen komen. Heer, wij belijden dat we ons heil soms liever zoeken in zaken die te hoog voor ons gegrepen zijn en soms vliegen de eisen van de tijd ons soms ook aan en denken we het zelf wel te kunnen…. Heer, leer ons om onze rust en stilte bij U te zoeken. Leer ons om onszelf als een kind over te geven aan Uw goedheid en liefde.
Dank uw wel dat u voor ons een rots in de branding wilt zijn wanneer wij ons bevinden in de stormen van ons leven. En wij brengen dan hen voor uw troon die lijden onder lichamelijke of geestelijke omstandigheden, voor hen die lijden onder onrecht en oorlogsgeweld. Wij willen bidden voor huwelijken en relaties, maar ook voor hen die alleen zijn en rouwen om het verlies van een partner of bedroefd zijn omdat ze geen geschikte partner kunnen vinden.
Wij bidden u voor de wereldwijde kerk van Jezus Christus en het getuigenis wat daar vanuit mag gaan door predikers, zendelingen en gelovigen. Zegen uw dienaren met liefde, nederigheid en compassie naar hen die U zoeken. Laat uw liefde schijnen door ons heen dag in, dag uit. Laat ons vervuld zijn en blijven met Uw Geest ook in de week die voor ons ligt. In de naam van Jezus Christus, de opgestane Heer. Amen.

Reageer op deze uitzending