21 maart 2010, 17.02

WEES ALS EEN STAD OP EEN BERG

Kerkdienst van de Samenwerkings Gemeente De Lichtzijde van de Christelijke Gereformeerde Kerk en Nederlands Gereformeerde Kerk in Zoetermeer

Ds. Adriaan van Langevelde
http://www.delichtzijde.nl/


bestel informatie
reageren?

 

bijbeltekst:   Mattheüs 5:13-16



Liturgie
Welkom
Samenzang: Dank U, Heer, voor uw vrede (Lied 24 YfC)
Woord van verwachting, groet
Samenzang: God zij ons gunstig en genadig (Psalm 67:1 LvK)
Gebed
Schriftlezing: Matteüs 5: 13 – 16
Samenzang: Samen in de naam van Jezus (Lied 167:1,2 Opwekking)
Preek (deel 1)
Radiofonisch item 1
Preek (deel 2)
Samenzang: Laat mij zijn een instrument (Lied 387:1-3 Evangelische Liedbundel)
Toelichting op collecte
Radiofonisch item 2
Gebed
Samenzang: O grote God die liefde zijt (Gezang 481:1,2 LvK)
Zegen
Samenzang: Amen, amen, amen! (Gezang 456:3 LvK)

Gebed
Heer, onze God, wat heerlijk is het om met zoveel mensen in de kerk te zijn, dichtbij U en dichtbij elkaar. En dan te weten dat er nog tienduizenden mensen met ons meeluisteren via de radio! Aan het begin van de dienst zongen we: ‘Dank U dat ik elke dag met U leven mag. Dank U voor de liefde die U geeft.’ Dat is inderdaad iets om voor te danken. Dat we niet alleen op zondag, maar elke dag van de week met U mogen leven. Dat U ons niet alleen als we vrolijk zijn en vol optimisme, maar ook op donkere dagen laat weten: mijn kind, Ik houd van je!
Heer, we willen het licht van Uw liefde graag opvangen voor onszelf. Als we ons niet elke dag koesteren aan Uw liefde, blijft ons leven dor en doods. Het groeit niet en het bloeit niet. Maar we willen dat licht ook opvangen voor anderen. We verlangen ernaar dat we van Uw liefde iets mogen uitstralen. Dan kan het gebeuren dat Uw liefde ook anderen tot leven wekt, dat het ook in hun leven begint te groeien en te bloeien. We bidden dat voor de mensen hier in onze eigen stad, in Zoetermeer, maar ook voor de mensen in Assen, in Castricum en in Terneuzen.
We gaan de Bijbel lezen. Woorden die in een heel andere tijd gesproken werden, maar de mensen in die tijd waren niet echt anders dan vandaag. Ze verlangden net als wij naar vrede en blijdschap, naar een leven dat dubbel en dwars de moeite waard is. Heer, spreek ons aan door Uw Woord. Raak ons ermee in het hart en leid ons erdoor op Uw weg. Zo bidden we in Jezus’ naam. Amen.

Schriftlezing: Matteüs 5: 13 - 16
13 ‘U bent het zout voor de aarde. Als het zout zijn kracht verliest, is er niets om het weer zout te maken. Het deugt nergens meer voor. Je kunt het alleen nog maar weggooien op straat, waar de mensen eroverheen lopen.
14 U bent het licht voor de wereld. Een stad die op een berg ligt, kan niet verborgen blijven.
15 En men steekt geen olielamp aan om haar onder een korenmaat te zetten, maar men zet haar op de standaard. Dan straalt zij licht uit voor allen die in huis zijn.
16 Zo moet u ook uw licht laten uitstralen voor de mensen. Dan kunnen zij het goede zien dat u doet, en zullen zij uw Vader in de hemel eer bewijzen.’

Preek (deel 1)
Preek over Matteüs 5 vers 14
‘Een stad die boven op een berg ligt, kan niet verborgen blijven.’

Dat klinkt best wel arrogant. Stad op een berg – wat denkt de kerk wel? Moet ze zo nodig opvallen, uitsteken boven de rest? Oké, als kerkmensen dan nog betere mensen waren… Maar denk eens even aan het misbruikschandaal dat de laatste weken de media beheerst. Daar ril je toch van? Hebben we in de kerk niet alle reden om het hoofd te buigen en te bidden: ‘Heer, we hebben ons misdragen’?

Bovendien: stad op een berg - dat past ons Nederlanders niet. We leven in een ‘maaiveldcultuur’. Laat niemand denken dat hij meer is. Doe maar gewoon. Bescheidenheid siert een mens.

Is het tenslotte ook niet wat overdreven? De kerk als stad op een berg - we weten toch beter? De kerk is al lang niet meer zo zichtbaar. De kerk heeft zich een beetje verstopt. Als we eerlijk zijn, vinden we dat nog niet eens zo gek ook, want met geloven loop je niet te koop. Geloven hoort in de privésfeer.

Best wel een dwars beeld dus, dat beeld van Jezus. Jezus gebruikt het als Hij met Zijn leerlingen in gesprek is. Wie mogen jullie zijn en worden als je Mij volgt? Het eerste antwoord is: ‘Jullie zijn het zout van de aarde.’ Dat wil zoiets zeggen als: jullie zijn de smaakmakers van de samenleving. Misschien ook wel: zoals zout bederf tegengaat, zo zorgen jullie voor een stukje sanering van de rottigheid. Het tweede antwoord is: ‘Jullie zijn het licht van de wereld’. Dus: in het donker kunnen mensen zich op jullie oriënteren. Misschien zijn ze verdwaald. Als ze dan achter jullie aangaan, komen ze waar God hen hebben wil.

Opvallend trouwens: Jezus zegt niet dat Zijn volgelingen zout moeten zijn. Hij vraagt ook niet of ze licht willen zijn. Hij zegt gewoon: jullie zijn het! Dus: als je Mij volgt en Mijn woorden in praktijk brengt, dan ben je zout en je straalt licht uit. Dat kán gewoon niet anders. Zoals ook een stad op een berg niet verborgen kan blijven.

In oktober waren we met vakantie in Marokko. We reden door de woestijn naar Aït Ben Haddou. Het was warm en ver. Totdat… ineens… ‘Kijk daar! We zijn er!’ Voor onze ogen doemde een adembenemende kashbah op. Een lemen vesting, laagje voor laagje opgestapeld tegen de berg. Het was nog een flink stuk rijden, maar er was geen twijfel mogelijk: hierheen zijn we onderweg! Even later zaten we aan de muntthee met heerlijk amandelgebak.

Dát is wat Jezus zeggen wil. Jullie vallen op. Of je nu wilt of niet - als je bij Mij in de leer gaat, als je Mij volgt, dan spring je eruit. Ineens onderscheid je jezelf. Kan niet missen!

Geloven in de anonimiteit kan dus niet. Je kunt zonder dat iemand het weet stripboeken verzamelen of van vissen houden. Maar christen zijn, daar komt altijd iets van naar buiten. Niet omdat je er zo nodig mee te koop wilt lopen, maar omdat er iets met je gebeurt dat je gewoon niet weg kunt stoppen. Elke dag omgaan met Jezus maakt je tot een ander mens.
Daar kies je niet voor. Dat gaat gewoon vanzelf.

Trouwens: waarom zou je het wegstoppen? Er is toch niets om je voor te schamen?! Zijn christenen soms achterlijk? Ben je mal! Je hebt alle reden om zelfbewust met je geloof in het leven te staan. Je hemelse Vader geeft je een fantastische manier van leven. Laat het maar zien! Show het! Zoals een meisje van zeven haar nieuwe voorjaarsjurk showt: ‘Kijk, die heb ik van mamma gekregen…!’

Zo ervaren we dat ook in Zoetermeer. God maakt het leven goed. Dat willen we graag laten zien! Niet: kijk eens hoe goed wij zijn, maar: kijk eens hoe goed God is. Het belangrijkste is dat christenen ieder voor zich in hun eigen omgeving zout en licht zijn. Maar ook als gemeente willen we een ‘stad op een berg’ zijn. Hoe? Onder andere in de Perronmeetings, die we ’s zondags houden in de vinexwijk Oosterheem. Bijeenkomsten voor bezoekers die gericht zijn op het ontstaan van een nieuwe gemeenschap van gelovigen. Een van de vaste bezoekers van de Perronmeetings is Baukje. Zij vertelt iets over haar ervaringen.

Preek (deel 2)
Een kameleon heeft maar één doel: niet opvallen. Een christen is geen kameleon. Jullie zijn zout en licht, zegt Jezus tegen Zijn volgelingen. En: ‘Een stad die boven op een berg ligt, kan niet verborgen blijven.’ Waaraan herken je nu mensen die Jezus volgen? Zijn ze oppassender dan de rest? Zitten ze elke zondag in de kerk? Je mag het hopen! Toch is dat niet wat Jezus bedoelt. Zijn woorden komen uit de Bergrede, een soort basiscursus van Jezus voor iedereen die met Hem onderweg wil naar de nieuwe toekomst die God heeft beloofd. Zoals Mozes zijn volk voorging naar Kanaän, het land van melk en honing, zo gaat Jezus Zijn leerlingen voor naar die nieuwe toekomst. Zoals Mozes onderweg naar Kanaän op de berg Sinaï de leefregels bekend maakte voor het samenleven in Kanaän, zo geeft Jezus hier op de berg de leefregels voor het samenleven in Gods toekomst. Wat gebeurt er als je naar die regels leeft? Dan zie je gaandeweg de contouren opdoemen van de nieuwe samenleving die God in gedachten heeft. Zoals wij in de woestijn van Marokko in de verte de contouren van Aït Ben Haddou zagen opdoemen. Ik maak het concreet. Aan de hand van de Bergrede. Dan zie je hoe mensen gaan verlangen naar echtheid. Net als Jezus worden ze mensen uit één stuk. Niet ‘christelijk’ omdat iedereen kijkt, maar toegewijd aan God omdat ze oprecht van Hem houden. Dan zie je hoe mensen vrijgevig worden. Als er nood is in de wereld en er wordt hulp gevraagd, zijn ze niet krenterig, maar gul. Ze vragen niet alleen: hoeveel moet ik geven?, maar ook: hoeveel mag ik houden? Dan zie je ook hoe mensen vergevingsgezind worden.

Dus niet: als jij niet eerst over de brug komt en excuses maakt, hoef je van mij niets te verwachten. Nee: ik vergeef je, omdat God mij zo ontzettend veel heeft vergeven. Ja, in Zijn Bergrede noemt Jezus nog veel meer dingen. Mensen die Hem volgen staan bijvoorbeeld niet meer direct klaar met een oordeel over anderen. Ze denken: er hapert best iets aan die ander, maar ik moet zelf ook van genade leven. Mensen die Jezus volgen gaan ook op hun woorden letten. Wat spreken we gemakkelijk harde woorden. Je hoort ze op straat en in de politiek. Je leest ze op allerlei internetforums. Grove woorden, grievende woorden. Zonder dat mensen zich afvragen: wat richt ik aan, wat maak ik stuk? Weet u wat Jezus zegt? Wie iemand een ‘nietsnut’ of een ‘dwaas’ noemt, zal daarvoor boeten. Zo heeft Jezus volgen ook consequenties voor de manier waarop je als man naar vrouwen kijkt. Het heeft invloed op de manier waarop je omgaat met eten en drinken en met de nieuwe voorjaarsmode.

‘Een stad die boven op een berg ligt, kan niet verborgen blijven’, zegt Jezus. De stad is een samenleving in het klein. Nieuwe ontwikkelingen beginnen dikwijls in de stad. Trends bewegen van de stad naar het platteland. Wat in de stad gebeurt is dus belangrijk. Het heeft invloed op de rest van de samenleving. ‘Jullie zijn een stad’, zegt Jezus. Een nieuwe samenleving. In jullie leven wordt zichtbaar wat er verandert als God het voor het zeggen krijgt. Stel je voor dat dát gaat doorwerken! Dat de invloed daarvan ook buiten de stad zichtbaar wordt! Dan verandert inderdaad de hele samenleving!

John Stott zegt in een van zijn boeken: de christelijke gemeente is een counterculture. Niet een anti-cultuur, maar wel een andere, een alternatieve cultuur. Dat is mooi gezegd. Als het goed is wordt in de christelijke gemeente alvast iets zichtbaar van die nieuwe samenleving die God beloofd heeft. In mensen die met elkaar het evangelie uitleven.

Niet alleen Jezus spreekt daarover in de Bergrede. Ook Paulus schrijft erover in zijn brieven.
Neem bijvoorbeeld wat hij schrijft aan de gemeente in Kolosse. De christelijke levensstijl herken je aan innig medeleven, maar ook aan goedheid, bescheidenheid, zachtmoedigheid en geduld, schrijft hij in hoofdstuk 3 vers 14.
Kom daar maar eens om in de Tweede Kamer of aan tafel bij De wereld draait door: bescheidenheid, zachtmoedigheid en geduld. Als christenen gewoon meedoen met de wereld, bieden ze geen alternatief voor de cultuur. ‘Dan verliest het zout zijn smaak’, zegt Jezus. ‘Het dient nergens meer voor, het wordt weggegooid en vertrapt.’ Maar als ze hun licht laten schijnen voor de mensen, dan kan het gebeuren dat de mensen hun goede daden zien en eer bewijzen aan hun Vader in de hemel.

Heel belangrijk dus hoe je als christen leeft! Geloven heeft een onzichtbare kant, een intieme kant. Wat je beleeft als je de Bijbel leest, wat je met God bespreekt in je gebed, hoe intens je je kunt verheugen over Zijn goedheid, daar moet je maar niet te veel mee te koop lopen. Dat is iets tussen jou en God. Maar geloven heeft ook een zichtbare kant. Dat zichtbare zit niet in de eerste plaats in hoe je jezelf kleedt of in wat je wel of niet doet op zondag. Het evangelie wordt vooral zichtbaar in relaties: hoe gaan we met elkaar om? Dáárin worden de contouren van Gods nieuwe toekomst zichtbaar.

‘Een stad die boven op een berg ligt, kan niet verborgen blijven.’ Gistermiddag waren we in Delft. We kwamen er allerlei mensen tegen. De één keek alleen maar even rond, een ander was er om bloemen te kopen op de markt of om vrienden te ontmoeten. ‘Leuke stad’, zeiden we, toen we aan het einde van de middag weer naar huis reden. Wat zeggen mensen als ze bij ons binnenlopen? Bij ons thuis of in onze gemeente? Ontmoeten ze er vriendelijke mensen? Ervaren ze er de kracht van vergeving? Ontdekken ze hoe het werkt als niet ellebogen tellen, maar nederigheid praktijk is? Amen.

Gebed
Vader in de hemel, wij danken U voor Jezus, het Licht van de wereld. Wie bij Hem in de buurt blijft, leeft nooit meer in het donker. Sterker nog: die zal het licht dat Hij uitstraalt opvangen en gaan weerspiegelen. Zo wordt het licht ook om ons heen. Een stad op een berg kan immers niet verborgen blijven.
Heer, we bidden dat U ons genade en wijsheid geeft om ons te onderscheiden. We zijn niet beter dan de mensen om ons heen. We willen wel anders zijn. Anders omdat U in ons leven werkt en Uw Geest ervoor zorgt dat we steeds meer de trekken van Jezus gaan vertonen.
Wilt U alstublieft de dienst hier in De Lichtzijde en ook het werk van Perron 28 gebruiken om mensen U te leren vinden. Wil steeds meer mensen in deze stad op het spoor van Jezus zetten. Mensen die het niet meer weten of niet meer willen weten wie U bent.
U was er in deze dienst en U bent er nog. U hebt gezegd dat U er ook zult zijn als we straks naar huis gaan of als we de radio uitzetten. Eerbiedig vragen we U: ga met ons mee de nieuwe week in. U kent de wegen die we gaan.
We bidden voor mensen die tobben met hun gezondheid. Zegen hen die gebukt gaan onder het kruis van eenzaamheid. U kent ons verdriet, onze slapeloosheid, de moeite die we misschien hebben met het ouder worden. Heer, ontferm U over wie worstelt met depressiviteit, met angst of een verlangen naar de dood.
En als er iemand is die vandaag voor het eerst Uw stem hoort, geef hem of haar dan de moed om te zeggen: Heer, hier ben ik. Neem mij zoals ik ben. Amen.

Reageer op deze uitzending

terug

omhoog