7 maart 2010, 17.02

AAN WELKE KANT STAAT GOD?

Kerkdienst van de Nederlands Gereformeerde Kerk Voorthuizen/Barneveld

Ds. Wieb Dijksterhuis
http://www.ngkvoorthuizenbarneveld.nl/index.php


bestel informatie
reageren? - (1)

 

bijbeltekst:   Johannes 11:17-37 (NBV)



Liturgie
Welkom
Samenzang: Heer wil mij op uw vleugels nemen
Stil gebed, votum en zegengroet
Samenzang: Ik kijk omhoog naar de hoge bergen (Ps. 121 PvN)
Gebed
Schriftlezing: Joh 11:17-37
Samenzang: Wereldnieuws (Opwekking voor kinderen 226)
Preek
Samenzang: Heer, U doorgrond en kent mij (Opwekking 518)
Gebed
Luisterlied: Mijn Heer komt toch terug (Ps. 6 PvN)
Samenzang: Door de nacht van strijd en zorgen (Gez. 459: 1-5)
Zegen

Gebed
Vader in de hemel, wij zijn U dankbaar dat we samen bij U mogen komen in ons gebed. Vandaag met nog veel meer dan anders. Dankbaar voor Uw belofte dat U ons altijd weer zult helpen. In iedere kerkdienst horen we dat en U bemoedigt ons daarmee.

Wij weten het ook van U dat U alles voor ons hebt gegeven. Toen onze Heer Jezus Christus voor ons stierf, gaf Hij toch alles voor ons. Toen Hij weer opstond, ging de toekomst voor ons open. Ja, wij willen geloven in Jezus Christus, onze opstanding en ons leven.

Aldoor weer groot nieuws Vader – iedere zondag weer- maar wel in scherp contrast met wat wij meemaken en ervaren. Wij erkennen U dat we het soms moeilijk hebben met dat goede nieuws gezien vanuit de moeite van het leven. We willen ons laten troosten en bemoedigen, maar we raken dat in de praktijk van het leven soms weer helemaal kwijt.

Häiti schokt ons, Vader, zelfs al bekijken wij de beelden vanuit een luxepositie en zijn we niet zelf getroffen. Hun ontreddering en verdriet raakt ons wel. Het is daar ook al zo vaak misgegaan en ook nu is de ramp overweldigend groot. Heer, we kunnen het niet plaatsen. Wij weten dat U dit niet wilt, maar waarom gebeurt het dan toch? Wat zich in Haïti afspeelt, herhaalt zich in duizend en één kleinere rampen in onze levens. Vader, die ellende knaagt aan ons vertrouwen. We bidden U om bemoediging.

Laat U Zelf aan ons zien, Vader, en bemoedig ons die getuige zijn van zoveel ellende.
Bemoedig ons als wij er zelf gebukt onder gaan. Wijs ons een weg hoe wij hier mee om moeten gaan. Troost ons met Uw Woord. Geef dat het ons helderheid biedt waar ons dat ontbreekt. Geef dat we U weer zien, zoals U bent. Geef dat wij midden in die moeite niet stom worden en U niet langer loven. Genees ieder die bitter is geworden vanwege al die moeite. Maak Uw woorden voor ons toegankelijk en geef ons beeld.

We hebben U leren kennen als een liefdevol God. Laat ons Uw liefde zien in het midden van deze wereld. Troost ons en leg ons weer woorden in de mond. Woorden van troost voor hen die nog moeten lijden, bemoediging en uitzicht voor hen die dat nodig hebben. Lof voor U, onze Vader in de hemel. Wilt U ons daarmee zegenen? We bidden U dit in Jezus’ naam. Amen.

Schriftlezing: Johannes 11:17-37
17 Toen Jezus daar aankwam, hoorde hij dat Lazarus al vier dagen in het graf lag.
18 Betanië lag dicht bij Jeruzalem, op een afstand van ongeveer vijftien stadie,
19 En er waren dan ook veel Joden naar Marta en Maria gekomen om hen te troosten nu hun broer gestorven was.
20 Toen Marta hoorde dat Jezus onderweg was ging ze hem tegemoet, terwijl Maria thuisbleef.
21 Marta zei tegen Jezus: 'Als u hier was geweest, Heer, zou mijn broer niet gestorven zijn.
22 Maar zelfs nu weet ik dat God u alles zal geven wat u vraagt.'
23 Jezus zei: 'Je broer zal uit de dood opstaan.'
24 'Ja,' zei Marta, 'ik weet dat hij bij de opstanding op de laatste dag zal opstaan.'
25 Maar Jezus zei: 'Ik ben de opstanding en het leven. Wie in mij gelooft zal leven, ook wanneer hij sterft,
26 En ieder die leeft en in mij gelooft zal nooit sterven. Geloof je dat?'
27 'Ja Heer,' zei ze, 'ik geloof dat u de messias bent, de Zoon van God die naar de wereld zou komen.'
28 Na deze woorden ging ze terug, ze nam haar zuster Maria apart en zei: 'De meester is er, en hij vraagt naar je.'
29 Zodra Maria dit hoorde ging ze naar Jezus toe,
30 Die nog niet in het dorp was, maar op de plek waar Marta hem tegemoet was gekomen.
31 Toen de Joden die bij haar in huis waren om haar te troosten, Maria zo haastig zagen weggaan, liepen ze achter haar aan, want ze dachten dat ze naar het graf ging om daar te weeklagen.
32 Zodra Maria op de plek kwam waar Jezus was en hem zag, viel ze aan zijn voeten neer. Ze zei: 'Als u hier was geweest, Heer, zou mijn broer niet gestorven zijn!'
33 Jezus zag hoe zij en de Joden die bij haar waren weeklaagden, en dat ergerde hem. Diep bewogen
34 Vroeg hij: 'Waar hebben jullie hem neergelegd?' Ze zeiden: 'Kom maar kijken, Heer.'
35 Jezus begon ook te huilen,
36 En de Joden zeiden: 'Wat heeft hij veel van hem gehouden!'
37 Maar er werd ook gezegd: 'Hij heeft de ogen van een blinde geopend, hij had nu toch ook de dood van Lazarus kunnen voorkomen?'

Preek
Aan welke kant staat God?
Vragen
Er zijn van die vragen waar je geen antwoord op hebt! De beelden uit Haïti hebben ons allemaal getroffen: verbijsterend en afschuwelijk. Waarom zij weer? Voor Haïti is het niet de eerste keer en voor óns ook niet. Voor hén ontzettend en voor óns? Kun je het nog meevoelen, of is die plek in je gevoel langzamerhand zo afgestompt dat het niet meer bij je binnenkomt? Komt Chili –de ramp van vorige week- eigenlijk nog wel bij ons binnen? Hoe zit het met je gedachten hierover? Kun je het nog ergens plaatsen of wéét je er zo langzamerhand eigenlijk niet meer zoveel over te zeggen? Als sommigen om je heen God een schop nageven, doe je er maar het zwijgen toe? Verlegen met de situatie! Want welke woorden zijn hier nu op hun plaats? Ieder woord lijkt teveel!
Er zijn van die vragen waar je gewoon geen antwoord op hebt. En toch: wat er verderop gebeurt, is zoals het winterweer van de afgelopen maanden. Je krijgt koude tenen, gevoelloze vingers en verkrampte spieren van het proberen staande te blijven op gladde ondergrond. Maar,… met dikke sokken, goede handschoenen aan en een goed profiel onder je schoenen red je het allemaal nog wel. Eenmaal thuis staat de thermostaat op 20°C, nestel je jezelf behaaglijk op de bank en slaap je ’s nachts in je warme bed. Wat ik maar wil zeggen: hoe erg ook, de ellende van buiten is niet aldoor bij je. Je kunt nog ergens heen.

Maar wat nu als de ellende ook door jouw voordeur binnenkomt? Wat valt er nog te zeggen als je vader op zijn 33e in een rolstoel terecht komt zonder uitzicht op genezing? Wanneer je moeder al jaren pijn heeft, je vriend -jonger dan jij- ongeneeslijk ziek blijkt… Nou ja, we kennen die lijstjes wel. Ieder heeft zo z’n eigen lijstje. Dan is zelfs je eigen warme bed niet meer veilig en lig je soms klaarwakker in je eigen huis. Is er antwoord op dat soort vragen? Is daar troost voor? Of veranderen je vragen van prikkels in priemen. Ze zetten je niet alleen aan het denken, maar blijven in je steken en geven je veel pijn. Want ieder antwoord dat je verzint, roept weer een nieuwe vraag op. Mooi die enorme steun voor Haïti! Dat God ons zo rijk heeft gemaakt dat we er ruim van weg kunnen geven. Zelfs in crisistijd. En toch? Waarom heeft Hij het niet voorkomen? Juist op Haïti, hadden ze nog niet genoeg meegemaakt! Hij is toch een machtig God: waarom zit mijn vader dan in een rolstoel en heb jij jouw vader nooit gekend? Waarom die ellende?! Op den duur ga je jezelf afvragen: aan welke kant staat God eigenlijk? Ziet Hij niet hoe moeilijk wij het hebben? Hij heeft alle macht en toch gebeuren dit soort dingen. Dan zit het niet alleen in je gevoel en in je hoofd, maar toch ook in je hart? En daar bedreigt het je geloof, je vertrouwen in God! Waar staat de Heer Jezus ergens in al deze ellende? In dit alles van Haïti tot thuis?

Oude vraag
Die vraag leeft al heel lang onder gelovigen. Zelfs al waren ze er destijds helemaal nog niet zo zeker van Wie Jezus eigenlijk was. Een indrukwekkende man, daar waren ze het wel over eens. Maar Wie is Hij nu eigenlijk? In ieder geval een groot Genezer, die reputatie staat. Als je even terugbladert naar hoofdstuk 9, dan lees je hoe Hij daaraan komt. Hij genas een blindgeborene. Nou, dat was nog nooit vertoont lees je in vers 32. Iedereen is verbaasd. En Hij had nog veel meer op zijn naam staan… Maar nu ze Jezus zien huilen bij het graf van Zijn vriend Lazarus, kruipt het cynisme in hen naar boven: (waarom staat Hij nu te huilen…), Hij, de grote genezer had dit toch kunnen voorkomen?! Precies dezelfde vraag, die je nu ook wel hoort! Als je zoveel macht hebt, waarom gebruik je die dan niet op het goede moment? Stel je voor dat je zelf die macht had… stel je zou kunnen voorkomen dat… dan zou je het toch doen?

Stekende vraag?
Die vraag blijft steken: waarom zou ik mijn Heer om hulp bidden als Hij Zijn macht niet gebruikt om ellende te voorkomen? Hij kan het toch! Ja dat wéten we. Dit cynische commentaar ‘hij had het toch kunnen voorkomen’ klinkt vóórdat de geschiedenis afgelopen is. Als we doorlezen in hoofdstuk 11 lees je pas hoe machtig deze zogenaamde Genezer eigenlijk is. Hij staat dan wel te huilen, maar Hij is niet machteloos! Zijn verbolgen verdriet gaat samen met de macht over leven en dood. Dat is véél en véél meer dan zij Hem ooit toegedacht hadden. Veel meer dan een Grote Genezer is Hij. Hij kan het Zich permitteren om te wachten. In Zijn woorden zit zoveel kracht, dat als Hij Zijn morsdode vriend Lazarus– hij is al vier dagen geleden gestorven- roept, die Hem ook hoort en opstaat en moeizaam in zijn windels zijn graf uit komt strompelen. Je ziet het gebeuren. Hij zegt alleen maar: “Lazarus, kom naar buiten!” Dat is genoeg! Zelfs doden horen Hem! Wie van ons kan dat nu zeggen? “Wie in Mij gelooft zal leven ook wanneer Hij sterft, zei Jezus even hiervoor tegen Martha. Dat is geen grootspraak van Hem. Hij is veel meer dan een Grote Genezer. Dit is de Heer over leven en dood. Je vraagt je af hoe Zijn cynische publiek hierop gereageerd heeft. Maar waarom voorkomt Hij het niet? Dat hoor je de cynici van vandaag vragen. Ze geven ook antwoord op die vraag: het kan Hem niet schelen! Wat dacht je dan? Het raakt Hem niet! Dat is hier toch ook zo: Jezus wist dat Zijn vriend Lazarus ziek was, maar Hij komt pas als het te laat is. En dan loopt het uiteindelijk allemaal wel goed af. Maar kijk nou eens waar de zussen Martha en Maria doorheen moeten! Waar ook Lazarus doorheen moet! Waarom laat de Heer dit gebeuren?
Het gaat me nu niet om het commentaar van mensen die toch niets van God verwachten. Als je niet met God leeft als het goed gaat in je leven, hoe kun je dan kwaad op Hem worden als het fout gaat? Hij bestaat toch niet voor je? Als je zo leeft, moet je ook consequent zijn. Dan kun je God ook niet ter verantwoording roepen als de ellende weer toeslaat in onze wereld. Dan is gewoon niemand verantwoordelijk en heb je dus ook niemand om op af te reageren! Accepteer dat dan!
Vragen van gelovigen
Maar wat moet een ontgoochelde gelovige van God denken? Daar gaat het me om? Waarom voorkomt Hij het niet? Raakt het Hem dan niet? Je leert het hier anders te zien! Het raakt Hem wel. Hij staat verbolgen te huilen als Hij het verdriet van Maria en de anderen ziet. Daaraan zie je dus ook hoe God Zijn Vader tegenover onze moeite staat. Want wat je van Jezus weet, weet je ook van God. Hij trekt het Zich aan! En hoe! Hij staat maar niet machteloos bij dat graf te huilen, maar een paar dagen later is Hij bereid om te sterven aan het kruis om aan onze ellende een einde te maken! Voorgoed! Zovér is Hij bereid voor ons te gaan. Hij gaat door de hel om ons te redden! En het lukt Hem ook! Dat laat toch zien waar God staat: Hij staat naast je te huilen om jouw verdriet! Hij is voor je gestorven om er einde aan te maken. Zijn lijden om een einde te maken aan het onze. Dat is de bemoedigende gedachte in deze lijdenstijd. Je Heer staat achter je en is je naaste in je verdriet. Zo is Hij ons ook aangekondigd: ‘God met ons!’ (Immanuel).

Belangrijkste vraag beantwoord
Kun je blijven geloven als de ellende toeslaat in je leven? Ja! Wel als God aan onze kant staat! Je bent niet alleen en Hij gaat hier een einde aan maken. Dat is voor mij geen vraag. Maar op Zijn tijd! Heb ik daarmee alle vragen beantwoord? Nee, lang niet. Er blijven genoeg prikkelende vragen over, maar daar hoef ik niet alleen mee rond te blijven lopen! Andere gelovigen laten me zien hoe je hiermee om kunt gaan: Martha en haar zus Maria zullen er niets van begrepen hebben dat hun Heer Jezus nu pas op komt dagen. Ze hadden Hem op tijd laten waarschuwen dat Lazarus doodziek was. Hij komt gewoon bewust te laat. Toch gaan ze niet met hun rug naar Hem toe staan als Hij dan uiteindelijk toch op komt dagen, maar rennen naar Hem toe. Hun vertrouwen in Hem is ongeschonden en ze leggen de vraag gewoon bij Hem neer: ‘Als U hier geweest was, zou onze broer niet gestorven zijn! Dat staat voor hen vast! Ze begrijpen er niets van, maar ze blijven Hem vertrouwen. Want zo kennen ze Hem!
Ze doen me denken aan een andere gelovige uit onze tijd: mijn oom Jan! Oom Jan maakte moeilijke dingen mee. Hij en tante Neel kregen drie zwaar gehandicapte kinderen, raakten ongewild betrokken in een kerkscheuring, tante Neel werd het slachtoffer van een herseninfarct en toen hoorde hij dat hij zelf kanker had. Zijn reactie: “het onheil is ten volle over me besloten!” Toch was hij mijn meest blijmoedige oom. Zijn lach is wat ik mij het meest van hem herinner. Toen hij hoorde dat hij zou gaan sterven zei hij:

Als ik later in de hemel kom, dan geef ik de Hemelse Vader een hand en dan zeg ik: ‘Bedankt dat U alles zo prachtig gemaakt hebt. Wat hebben wij er toch een zootje van gemaakt.’ Dan geef ik vervolgens de Here Jezus een hand en zeg: ‘Wat geweldig, dat U alles weer zo mooi hersteld hebt.’ Dan geef ik Bach een hand en zeg: ‘Hoe is het toch mogelijk dat u, die toch zoveel hebt meegemaakt in uw leven, zulke prachtige muziek kon maken.’ En dan … dan ga ik toch nog een keer terug naar de Vader en zeg: ‘Er was daar beneden toch wel heel veel dat ik niet begreep.’

Oom Jan had zo zijn vragen, dat lijkt me logisch. Maar de belangrijkste vraag was voor Hem al beantwoord: Mijn Heer staat aan mijn kant.

Er zijn vragen waar je geen antwoord op hebt. Daar kun je het lastig mee hebben. Misschien krijgen we nog eens antwoord, misschien is het straks niet meer nodig. Maar de belangrijkste vraag heeft een antwoord. Waar staat God in dit alles? Nou, aan onze kant! De Heer Jezus trekt Zich ons lot aan. God Zijn Vader ook. Hij is in alle moeite veel dichter bij ons dan wij vaak denken. Wie in Hem gelooft, zal leven. Daarom is er hoop voor ons; voor mij en voor jullie. Mijn vader zal ooit weer lopen en mijn moeder zal ooit geen pijn meer hebben. Dat weet ik van mijn Heer Jezus, dat heeft Hij beloofd. Zo zal Hij ook het antwoord zijn op jullie vragen. Dat is een hele troost.
Amen.


Gebed
Vader God, machtige Schepper van hemel en aarde, liefdevolle God, we komen op dit moment voor Uw troon en we buigen ons voor U. U bent de Heer van de hemelse legers, Here Jezus, U bent Koning en Redder van onze ziel en Heilige Geest U bent de grenzeloze kracht van de Vader.
Here God, Adam en Eva wandelden in de begindagen van deze wereld in de stilte en pracht van het paradijs samen met U. Zij spraken rechtstreeks met U. Heer U heeft het werkelijk fantastisch gemaakt. Het was werkelijk perfect en heel en volmaakt. U ging heel intiem met hen om en Vader, we komen nu bij U om U te danken dat U nog steeds heel intiem met mensen om wilt gaan. Dank U, dat U ons ziet zoals we hier zitten of zoals we meeluisteren thuis. Dat U ook met ons wilt omgaan zoals het in het begin van de schepping was. Wat voor puinhoop wij er van gemaakt hebben, U bent standvastig en betrouwbaar als een echte Vader, omdat U Vader bent. De Vader. U kijkt met verlangen en vol van liefde naar ons. Zoals U Adam en Eva gemaakt heeft, zo heeft U ook ons gemaakt. Wij mensen zeggen: ik ga door het vuur voor mijn vriend of mijn kind”. Maar wat U gedaan heeft voor ons, gaat veel dieper. U hebt het liefste wat U had gegeven om de wereld te redden en te herstellen…Uw eigen Zoon.
Here Jezus, dank U voor Uw offer. Uw bloed heeft het voor ons mogelijk gemaakt dat wij bij de Vader kunnen komen. Heer Jezus, U bent Koning en Overwinnaar en dat willen we ook belijden. We willen ons buigen voor U en U alle eer brengen.

Heer, zo brengen we elkaar voor Uw troon, samen met allen die nu of vanmiddag via de radio meeluisteren. Vader we brengen heel ons hebben en houwen bij U. Misschien begrijpen we wel veel dingen van de Bijbel niet en zoeken we naar antwoorden. Misschien vraagt hier iemand zich wel af wat het betekent dat de Here Jezus voor mij gestorven is. Of er kunnen dingen zijn in ons leven, die we liever verbergen. Waar we ons voor schamen of waar we soms brutaal, arrogant langs heen leven of hebben geleefd. Here God we lezen in de Bijbel, dat Uw Geest ons de waarheid laat zien. Uw Heilige Geest wil ons vol maken met Uw liefde
Daarom bidden we U op dit moment: Maak meer en meer ruimte in ons hart, zodat Uw Geest daar kan komen. Spreek tot ons en maak ons tot luisteraars, alstublieft! Spreek Heer, we luisteren naar U. Heilige Geest van God, maak ons vol van U. Heilige Geest, U weet wat er in ons hart leeft. U weet, dat er hier of thuis bij de radio mensen zijn die met veel vragen leven. Martha en Maria hadden ook veel vragen. Ze waren verdoofd door verdriet toen hun broer overleden was, lazen we net. Zo kunnen ook wij hier of de luisteraars veel verdriet of teleurstelling meedragen. Dan zegt de Here Jezus vlak voordat Hij Lazarus uit zijn graf riep: “Je zult Gods grootheid zien als je gelooft” en op een andere plaats: “Ik geef eeuwig leven, geloof Me om de dingen die Ik doe. Niemand rooft de kinderen van Mijn Vader uit Zijn handen”. Nu bid ik U Here God, in de Naam van Uw Zoon samen met heel deze gemeente en allen die meeluisteren: Leer ons te doorzien, te beseffen en het vast te grijpen dat U, in tijden wanneer alles hopeloos lijkt, er juist dan bent.
Dank U voor zoveel bemoediging vanuit de Bijbel. Waar we kunnen lezen hoe U in situaties van pijn, moeite en dood, uitkomst gaf. Toen Uw volk Israel voor de Rode Zee stond en U redding bracht. Heer, het leek een uitzichtloze situatie, maar U was daar. Toen Jozua het beloofde land in moest trekken beloofde U: Ik sta aan je zijde. Toen Petrus door twijfel in het water dreigde te verdrinken, pakte de Here Jezus zijn hand vast en zette hem weer stevig op het water. Toen de Here Jezus aan het kruis stierf en iedereen dacht dat dat het einde was, kwam U en door de kracht van Uw Heilige Geest wekte U Hem tot leven. Vader God, met die hoop en verwachting zitten we nu bij U. We kijken naar U op en we strekken ons uit naar U.

We bidden U nu voor die jongen in Afrika, die in een weeshuis woont, omdat zijn ouders aan aids overleden zijn. We bidden U voor dat meisje, dat verkracht werd in dat riool waar ze woont. We bidden U voor die man in Haìti, die heel zijn bestaan heeft zien verdwijnen. We bidden U voor die ouders, die huilen om hun kind. We bidden U voor die arts, die weer een patiënt ziet sterven. We bidden U voor die jonge man, die ontdekt dat hij homofiele verlangens heeft. We bidden U voor die broeder, die zo´n zwakke gezondheid heeft. We bidden U voor hem, die de zin van zijn leven niet meer ziet. We bidden U voor dat gezin, dat geen inkomen meer heeft. We bidden U voor dat kind, dat zo gepest wordt op school. We bidden U voor hen, die eenzaamheid als een dagelijkse strijd beleven. We bidden U voor hen, die zich verlaten en bedrogen voelen. We bidden U voor die zuster, die al zo lang lijdt onder pijn. We bidden U voor onszelf, wanneer we het van heel dichtbij herkennen in ons eigen leven….en we dragen die namen aan U op, die we kennen op dit moment………..

Heer, we bidden U ook voor Uw volk Israël. Leer ons erop te vertrouwen dat we nooit uit Uw hand geroofd kunnen worden, wanneer we ons aan U toe vertrouwen. Vader God, Zoon en Heilige Geest, bij U willen we schuilen. Bij U zien we uit naar herstel van hemel en aarde. Bij U zien we uit naar genezing nu in dit leven en we verlangen naar een toekomst bij U. Uw Naam prijzen wij. Dank U Heer voor deze dienst. Dank U Heer dat we bij U mochten zijn hier in de kerk. Dank U dat we mochten luisteren. Nu willen we met elkaar Uw Naam loven en prijzen, door samen hardop te bidden:

Onze Vader die in de hemelen zijt,
Uw naam worde geheiligd;
Uw Koninkrijk kome;
Uw wil geschiede,
gelijk in de hemel alzo ook op de aarde.
Geef ons heden ons dagelijks brood;
en vergeef ons onze schulden, gelijk
ook wij vergeven onze schuldenaren;
en leid ons niet in verzoeking,
maar verlos ons van de boze.
Want van U is het koninkrijk en de
kracht en de heerlijkheid tot in
eeuwigheid.
Amen.

Reageer op deze uitzending

terug

omhoog